Langs de
Nederlands-Duitse grens liggen unieke hoogveengebieden die ecologisch van grote
waarde zijn: het Witte Veen–Witte Venn, het Haaksbergerveen–Ammeloer Venn, de
Leemputten–Zwillbrocker Venn en het Wooldse Veen–Burlo-Vardingholter
Venn/Entenschlatt. Deze grensvenen vormen een samenhangend landschappelijk en
ecologisch systeem dat de nationale grenzen overstijgt. Ze huisvesten zeldzame
diersoorten, leveren belangrijke ecosysteemdiensten zoals waterberging en
koolstofopslag, en zijn van groot belang voor natuurbeleving.
De kwaliteit
en veerkracht van deze venen staan echter onder druk. Verdroging,
stikstofbelasting, versnippering van inrichting, herstel en beheer en
onvoldoende afstemming over de grens belemmeren het duurzaam voortbestaan.
Hoewel aan beide zijden van de grens herstelmaatregelen plaatsvinden, ontbreekt
het vaak aan structurele samenwerking, kennisdeling en gezamenlijke planvorming.
Met dit Interreg-project willen Nederlandse en Duitse
overheden en terreinbeheerders de handen ineenslaan voor
integraal veenherstel. Door gezamenlijke gebiedsanalyse, het scheppen van de
randvoorwaarden voor grensoverschrijdende herstelmaatregelen, harmonisatie van
monitoring en versterking van communicatie én samenwerking wordt een
belangrijke stap gezet richting veerkrachtige grensoverschrijdende
veenlandschappen. De samenwerking draagt niet alleen bij aan het halen van
natuur- en klimaatdoelen, maar bevordert ook het grensoverschrijdende
vertrouwen en de bestuurlijke verbinding tussen beide landen.
